نشر شدت

• اگر نمایندگیِ سیاسی همچنان کارکردی دارد، خلاء ناشی از زوالِ بنیانِ اجتماعیِ استوارِ آن باید با شکلگیریِ جهانی تصنعی که جانشینِ نیروهای محرکِ جامعه ی مدنی می شود، برطرف گردد.
• فرآیندهای ارتباطی جدیدِ به اصطلاح جامعه ی اطلاعاتی در تحقق این مقصود سهیم اند.
• سازوکارِ رایج در توسعه ی جامعه ی دموکراتیک در اینجا تکرار شده است: گذر از نمایندگیِ دموکراتیکِ توده ها به تولیدِ رای دهندگان از سوی خودِ نمایندگان.
• قدرت از رهگذر دستکاری میانجی گرانه ی جامعه که به لطفِ تکنیک های پیشرفته ی سنجش افکار، سازوکارهای اجتماعیِ مراقبت و کنترل و غیره مقدور می شود به دنبال ترسیم بنیانِ اجتماعیِ خودش است.

کار دیونیسوس - آنتونیو نگری و مایکل هارت