رنگهایی که میبینیم و نمیبینیم!
گی دوبور – از بودن به داشتن
- خطوطِ چهرهی ما چیزی جز حرکاتی نیستند که بر اثرِ عادت ماندگار و همیشگی شدهاند.
- طبیعت، همانندِ آتشفشانی پمپیای، همانند دگردیسیِ برخی حشرات، ما را در حرکتی عادتآورد ساکن کرده است.
- به همین گونه، زیر و بم های صدای ما هم از فلسفهی زندگیِ ما سخن میگویند،
- یعنی آنچه آدم در هر لحظه دربارهچیزها به خود میگوید.
