نشر شدت

• یونانیان این ضرورتِ فرحبخش از تجربیاتِ رؤیاگون را در قالبِ آپولونِ خویش بیان کرده اند؛

• آپولون در جایگاهِ ایزدِ تمامیِ هنرهای تجسّمی، در عینِ حال ایزدِ اخبارِ غیبی نیز به شمار میرود.

• به موازاتِ ریشه و پیشینه ای که ارتباطِ آن با روشنایی را می رساند، او ایزدِ نور است.

• او همچنین بر تجلِّی های زیبای جهانِ خیالیِ درون حکم می راند.

• حقیقتِ عالی تر، تمامیّت و بینقص بودنِ این موقعیّت در مقابلِ فهمِ سَرسَری از واقعیّتهای روزمره مان، و همچنین آگاهیای عمیق از یک طبیعتِ شفابخش و یاری دهنده در خواب و رؤیا، در عینِ حال تشبیهی است نمادین به ظرفیت و تواناییِ دریافتِ غیبیِ حقیقت و همچنین به طورِ عام خودِ هنر، که از طریقِ آن زندگی ممکن می گردد و ارزشِ زیستن می یابد.

• لیک به آن مرزِ شکننده ای که انگارۀ رؤیاگون نمی باید از آن عبور کند تا مبادا تأثیراتی آسیب شناسانه و بیمارگونه از خود به جا بگذارد باید توجّه کرد – در غیرِ این صورت، آن وهم و خیال در برابرمان همچون واقعیّتی ناپخته جلوه خواهد کرد –

• این مرز نمی باید در انگاره و تصویرِ آپولون غایب باشد، این حدِِّ اعتدال، این رهایی از جذبه های هیجان انگیزِ بیشتر، آن آرامش تماماً خردمندانه ای که ایزدِ انگاره ها دارا است. چشمانِ او در همسازی با بنیان ها و عدد ‌ریشه هایش می باید خورشیدگون باشد؛

• حتِّی آن زمان که او خشمگین است و در نگاه اش ناخشنودی موج می زند، بارشی از خیالاتِ زیبا می تواند بر وی آرام گیرد.

زایش تراژدی - فریدریش نیچه