ساموئل بکت: وقتی از یاد میبردم کی هستم!
ساموئل بکت: برگردیم به مگسها!
و در آن ایام، مردم طلب موت خواهند کرد و آن را نخواهند یافت و تمنای موت خواهند داشت، اما موت از ایشان خواهد گریخت.
و صورت ملخها چون اسبهای آراستهشده برای جنگ بود و بر سر ایشان مثل تاجهای شبیه طلا، و چهرههای ایشان شبیه صورت انسان بود.
و مویی داشتند چون موی زنان، و دندانهایشان مانند دندانهای شیران بود. و جوشنها داشتند، چون جوشنهای آهنین و صدای بالهای ایشان، مثل صدای ارابههای اسبهای بسیار که به جنگ همی تازند.
و دمها چون عقربها با نیشها داشتند؛ و در دم آنها قدرت بود که تا مدت پنج ماه مردم را اذیت نمایند.
و بر خود، پادشاهی داشتند که ملکالهاویه است که در عبرانی به ابدون مسمی است و در یونانی او را اپلیون خوانند. و عدد جنود سواران، دویست هزار هزار بود که عدد ایشان را شنیدم.
و به اینطور اسبان و سواران ایشان را در رویا دیدم که جوشنهای آتشین و آسمانجونی و کبریتی دارند و سرهای اسبان چون سر شیران است و از دهانشان آتش و دود و کبریت بیرون میآید.
