
اریک فروم: اجبار درونی انسان مدرن به کار کردن

بیونگ چول هان: قرن ایمنیشناختی!
هر عصر ابتلائات خاص خود را دارد. به همین منوال، یک عصر باکتری وجود داشت که بالاخره با کشف آنتیبیوتیکها پایان یافت. با وجود ترس گسترده از همهگیر شدن آنفولانزا، ما در عصر ویروس هم زندگی نمیکنیم.به لطف فناوریِ ایمنیشناسی، چنان عصری را پشت سر گذاشتهایم. از منظر آسیبشناختی، نه باکتریها یا ویروسها، بلکه نورونها شاخصِ تعیینکنندهی قرن بیستویکم هستند که تازه در ابتدای راهاش هستیم. ناخوشیهای نورونشناختی از قبیل افسردگی، اختلال کمتوجهی-بیشفعالی، اختلال شخصیت مرزی و سندرم فرسودگی علامتهای شاخص آسیبهای سلامت در آغاز قرن بیستویکماند. آنها عفونت نیستند، بلکه سکتهاند، نتیجهی آن نفی، که چیزهای بیگانه برای سیستم ایمنی بدن به بار میآورند، نیستند، بلکه نتیجهی زیادت ایجاباند. به همین خاطر، از چنگ همهی آن فنون و فناوریهایی که دنبال مبارزه با چیزهای بیگانهاند میگریزند.

