نشر شدت

پیش‌فرض زندگی متفکرانه آموختنِ شیوه‌ی خاصی از نگریستن است. نیچه در «غروب بتان» سه وظیفه را صورت‌بندی می‌کند که برای‌شان تعلیم لازم است. آدمی باید سه چیز یاد بگیرد: نگریستن، اندیشیدن، و گفتن‌ونوشتن. به قول نیچه، هدفِ آموزشْ «فرهنگِ والامنشانه» است. یادگیریِ نگریستن یعنی عادت دادن چشمان‌ات به سکون، به صبر، به اینکه بگذاری امور بر تو هویدا شوند»، یعنی توان توجه عمیق و متفکرانه را در خود بپرورید، یعنی بتوانید طولانی و آرام خیره شوید. این‌گونه «یادگیری نگریستن» نماینده‌ی «اولین تعلیم ابتدایی معنویت» است. آدمی باید یاد بگیرد که «فورا به یک محرک واکنش ندهد، بلکه مهارِ غریزه‌های بازدارنده و مانع را به دست بگیرد». به همین منوال، «هرگونه فقدان شاخص معنویت، هر تکه‌ای از ابتذال عوام، به خاطر ناتوانی در مقاومت مقابل یک محرک است»: ناتوانی در نه گفتن. واکنش فوری نشان دادن، تسلیم هر تکانه‌ای شدن، کم از بیماری ندارد و نماینده‌ی یک علامت استهلاک است.

جامعه فرسودگی - بیونگ چول هان