نشر شدت

از دغدغه‌های اصلیِ سورئالیسم، بازآفرینیِ عشق است. تعریفِ جدیدِ عشق، مویدِ اشارتی هنری، وجودی و سیاسی است. از این رو، آندره برتون قدرتی جهان‌شمول برای اروس قائل است: «تنها هنرِ برازنده‌ی انسان و فضا، تنها چیزی که قادر است او را از ستارگان بالاتر ببرد... اروتیسم است.» برای سورئالیست‌ها، اروس واسطه‌ی انقلابی شاعرانه در زبان و وجود است. از اروس یا عشق در مقامِ منبعِ پرتوانِ نوزایی ستایش شده است، منبعی که سیاست هم از آن نصیب می‌برد.

اروس، به واسطه‌ی قدرتِ جهان‌شمول‌اش، امرِ هنری، امرِ وجودی و امرِ سیاسی را با هم تلفیق می‌کند. اروس خود را به صورت جامعه‌ای از نوعِ دیگر نمایان می‌سازد. بنابراین، اروس به آنچه هنوز در راه است، وفادار است.

احتضارِ اروس - بیونگ چول هان