نشر شدت

انسان‌شناسِ برجسته پریچارد درباره‌ی قومِ نویر (Nuer) در شرقِ آفریقا به نکاتِ خوبی اشاره می‌کند:

نویرها در زبان‌شان اصطلاحی معادل «زمان» ندارند، بنابراین نمی‌توانند آن‌طور که ما از زمان صحبت می‌کنیم از آن حرف بزنند؛ به منزله‌ی چیزی که واقعیت دارد و جاری است... گمان نمی‌کنم که خودِ آن‌ها هرگز احساسِ ما را از نبرد با زمان تجربه کرده باشند یا مجبور باشند با کمکِ گذرِ انتزاعیِ زمان برای فعالیت‌هایشان برنامه‌ریزی کنند، زیرا نقاط ارجاع‌شان عمدتا فعالیت‌هایی هستند که به طور کلی ماهیتی بی‌شتاب و فراغتی دارند. رخدادها نظمی منطقی را دنبال می‌کنند، اما از سوی نظامی انتزاعی کنترل نمی‌شوند. هیچ نقاطِ ارجاعِ گسسته‌ای وجود ندارند که لازم باشد این فعالیت‌ها دقیقا با آن‌ها مطابقت پیدا کنند. نویرها خوشبخت‌اند.

زمان معیاری برای اندازه‌گیری کار نیست، زیرا کار خودش واحد اندازه‌گیری است.

شغل‌های چرند و پرند - دیوید گرِیبر