نشر شدت

گیلگمش با این شتاب به کجا می‌روی؟ تو زندگی‌ای را که در پی‌اشهستی هرگز نخواهی یافت. زمانی که خدایان مرد را آفریدند، مرگ را سهمِ او قرار دادند و زندگی را برای خود نگه داشتند. تو ای گیلگمش، روز و شب، شب ورروز، شکم‌ات را از چیزهای خوب پر کن، برقص و شاد باش، بزم و شادی کن. بگذار لباس‌ات تازه باشد، خودت را در آب بشوی، طفلِ کوچکی را که دست‌ات را گرفته گرامی بدار و همسرت را در آغوش‌ات شاد کن. زیرا این نیز سرنوشتِ مردان است.

افسانه گیلگمش