گرگ بیابان – بورژوا
کانت: من می اندیشم
- عنصر یا رگه ای از فریبی که انسان مردنی را به مرتبه ی حامل جوهر الهی ارتقا می بخشد، همواره در منِ بشری (ego) قابل ردیابی است منی که وجود خویش را مدیون قربانی کردن لحظه ی حال در پای آینده است جوهر این من نیز همان اندازه موهوم است که فناناپذیری فردِ [قربانیِ] سلاخی شده.
