این مجموعه از پنج داستان تشکیل شده و فصل مشترک همه‌ی آن‌ها تولد، مرگ، آغاز شناخت و فقدان است. این شناخت، گاه با سردرگمی و شکست (به معنای قطعه قطعه شدن) مواجه می‌شود. در اولین داستان که عنوان نام‌ها را دارد، گفتگوی نوشتاری نویسنده‌ای را می‌شنویم که در نقش تک تک افرادی که در خیابان می‌بیند فرو می‌رود؛ تا جایی که صدا و نام خویش را دیگر به یاد نمی‌آورد. داستان دوم، زندگی دو زوج را روایت می‌کند. زوج‌هایی که برای معنا دادن به زندگی خود نیازمند طرف مقابل هستند. مقابلی که انگار ما ‌به‌ازای بیرونی ندارد و تنها یک نیاز و واقعیت ذهنی است؛ تا جایی که این چهار نفر تبدیل به دو نفر می‌شوند و آن دو نفر تبدیل به یک اسم مرکب. داستان سوم، به تشکیل سوژه (جنین) و آغاز تولد می‌پردازد. جایی که گویا تمام زندگی در یک نقطه گر گرفته و خاکستر می‌شود؛ آن‌جا که همه چیز در نگاه‌ها و چشم‌ها حضور دارد؛ حضوری مشکوک . داستان چهارم، حکایت تولد و مرگ دو قلویی است که فقط یکی از آن‌ها نامی برای خود دارد و به دنیا آمده؛ و دیگری در وی زندگی می‌کند و تصمیم به خودکشی (یا همان عدم تولد) دارد.

از داستان پنجم فقط اسمی روی جلد باقی مانده است.