نشر شدت

چیزهایی هستند که ما «شرکت» می‌خوانیم؛ موجودیت‌هایی که، به واسطه افسانه‌های قانونی جذاب، به تصور ما شبیه اشخاص هستند، و از جهات گوناگون مانند انسان‌ها به شمار می‌آیند، جز این که نامیرا هستند ، و هیچ‌گاه قرار نیست پست‌وبلند‌های ازدواج، تولیدمثل، کهولت و مرگ را از سر بگذرانند. به تعبیر درست قرون‌وسطی‌اش، شرکت‌ها مانند فرشتگان‌اند.

به لحاظ قانونی مفهوم شرکت تجاری تا حد زیادی در قرون وسطای میانه‌ی اروپا شکل گرفت. مفهوم قانونی شرکت به عنوان «شخصیت افسانه‌ای» - شخصیتی که نامیرا است، طرح دعوی می‌کند و علیهش اقامه دعوا می‌شود، شخصیتی ک مالک زمین است، مُهر خودش را دارد و کسی است که برای اشخاصی که شکلش داده‌اند مقررات وضع می‌کند - نخستین بار در قالب مجموعه‌قوانینی تاسیس شد که پاپ اینوسنت چهارم در سال 1250 وضع کرد و از جمله‌ی نخستین موجودیت‌هایی که وصف شرکت بر آن‌ها مصداق یافت دیرهای رهبانی بودند، و نیز دانشگاه‌ها، کلیساها، شهرداری‌ها و اصناف.

همه‌ی این‌ها در خود تاکیدند، چون در حالی که ما معمولا تصور می‌کنیم که موجودیت شرکت‌ها امری طبیعی و ناگزیر بوده است، به لحاظ تاریخی شرکت‌ها در واقع مخلوقاتی غریب و مرموزند. هیچ سنت بزرگ دیگری چیزی شبیه به این نساخت. شرکت‌ها غریب‌ترین افزوده‌ی اروپاییان به موجودیت‌های مابعدالطبیعی پرشماری هستند که وجودشان از مشخصات قرون‌وسطی بود و همچنین بادوام‌ترین این موجودات نیز بوده‌اند.

بدهی: پنج هزار سال تاریخ نخست - دیوید گریبر